Energieprestatiecertificaat

Wat is een energieprestatiecertificaat (EPC)?

Een energieprestatiecertificaat of kortweg EPC drukt de energetische kwaliteit van een gebouw uit in een kengetal op basis van verschillende eigenschappen van het gebouw. Via dit kengetal wordt het mogelijk om de energiezuinigheid van verschillende gebouwen op een objectieve manier met elkaar te vergelijken.

Een EPC voor een particuliere woning geeft een idee van het energieverbruik van de woning (uitgedrukt in kWh/m²). Daarbij wordt enerzijds rekening gehouden met de isolerende waarde van de vloer, de muren, de ramen, het dak, kortom van de ganse buitenschil. Anderzijds wordt er ook rekening gehouden met de installaties voor verwarming en warm water.

Naast dit kengetal geeft het EPC nog nuttige tips om het energieverbruik in de toekomst naar beneden te halen door middel van kosteneffectieve maatregelen. Deze tips variëren van kleine investeringen zoals het isoleren van warmwaterleidingen in onverwarmde ruimten tot het vervangen van de verwarmingsinstallatie door een condenserende hoogrendementsketel of het plaatsen van vloerisolatie bij ingrijpende verbouwingen. Dit zijn slechts adviezen en ze zijn dus ook niet afdwingbaar.

Energiebalk

Het energieverbruik wordt voorgesteld op een balk (energiebalk) die varieert van groen (zeer goed geïsoleerd, passiefhuis) tot rood (energieverslindend huis) en drukt uit wat het theoretisch jaarlijks energieverbruik is ten opzichte van de bruikbare vloeroppervlakte van de woning.

energiebalk

Het werkelijke energieverbruik is ook afhankelijk van de bewoner en de manier waarop verwarmd wordt, maar dit heeft geen invloed op de berekening. Het energieprestatiecertificaat informeert dus de potentiële kopers, huurders over de te verwachten energiekosten.

Voorbeeld EPC

epc_voorbeeld

Achtergrond EPC wetgeving

In 1997 is het verdrag van Kyoto ontstaan en pas in 2002 werd dit verdrag door de Europese Unie bekrachtigd. Dit verdrag stelt dat de broeikasgassen tegen 2012 met 5% moeten verminderd zijn t.o.v. 1990.

Eén van de manieren om dit te bekomen, is het verbeteren van de energieprestaties van nieuwe gebouwen, verkochte of gehuurde residentiële en publieke gebouwen.

In dit kader stelde de Europese Unie de ‘Energy Performance of Buildings Directive’ (EPB) op. Hierin legde Europa haar lidstaten een aantal belangrijke verplichtingen op inzake energieprestaties van gebouwen.

In België werden de gewesten apart bevoegd voor het omzetten van deze richtlijn in wetgeving. In Vlaanderen werd hiertoe de isolatiereglementering vervangen door de energieprestatieregelgeving.